กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ที่แท้เด็กหัวขบถปริศนาก็คืออาจารย์
แม้อวิ๋นอี้ฉือจะเคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา หนิงทิงหลานก็ยังสังเกตเห็น
เขาหันมาเห็นอวิ๋นอี้ฉือ ความห่างเหินในดวงตาก็พลันหายลับไร้ร่องรอย
“ศิษย์น้องหญิง”
อวิ๋นอี้ฉือถามว่า “ศิษย์พี่หนิงกำลังดูเคล็ดวิชาอยู่หรือ?”
หนิงทิงหลานอดเหลือบมองเคล็ดวิชาขั้นเลิศที่วางเรียงเต็มผนังตรงหน้าอีกครั้งไม่ได้
เขาเก็บสายตากลับมาแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่รู้ ข้ายังคิดไม่ตก”
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยรู้สึกเลยว่าการฝึกฝนเคล็ดวิชาสายโลกีย์กับเวินฝูเยว่มีอะไรไม่ดี
จนกระทั่งครั้งนี้ได้เห็นกับตาว่าอาจารย์ ศิษย์พี่ และศิษย์น้องหญิงต่างตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
จู่ ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่า แม้เขาจะมีความรู้สึกเฉยชา แต่ก็ไม่ได้ไร้ความรู้สึกไปเสียทั้งหมด