กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 ข้ามีกระบี่เล่มหนึ่งนามหวยชวน
ทันทีที่อวิ๋นอี้ฉือพบว่านางกับเวินฝูเยว่อยู่คนละมิติพิภพ นางก็เห็นเวินฝูเยว่ตรงหน้าฟาดกระบี่ฟันไปเบื้องหน้า
อวิ๋นอี้ฉือไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงรีบถอยออกมา ก่อนจะมองตามทิศทางที่จิตสังหารและเจตจำนงกระบี่ของเวินฝูเยว่พุ่งไป
ความมืดมิดที่ว่างเปล่าทำให้นางงุนงงอยู่บ้าง
แต่ไม่นานนางก็รู้ว่าเวินฝูเยว่เห็นอะไร—ชายหนุ่มผมขาวดวงตาแดงก่ำคนหนึ่งค่อย ๆ ก้าวออกมาจากความมืด มุมปากมีรอยยิ้มชั่วร้าย แววตาและคิ้วคมแฝงความอาฆาตผิดมนุษย์
“ข้ากำลังเสียดายที่ต้องปล่อยพวกเจ้าไปอยู่พอดี เจ้ายังอุตส่าห์มาหาข้าถึงที่”
“อ้อ ตอนนี้ศิษย์รักของเจ้ากำลังมองเจ้าอยู่”
“เจ้าว่าข้าควรฆ่าเจ้าต่อหน้าพวกเขา หรือให้เจ้ามองข้ากินพวกเขาดีเล่า?”