กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามจื่อใกล้จะมาถึงแล้ว
เมื่อเจียงเช่อและหลิงซวงเยว่ก้าวขึ้นสู่ยอดเขาฉีเสียได้ในที่สุด ลานราบบนยอดเขาก็ว่างเปล่าไร้ผู้คนมานานแล้ว
เหลือเพียงศาลาชมวิวโดดเดี่ยวหลังหนึ่ง ตั้งตระหง่านเงียบงันอยู่ใต้แสงจันทร์อันเย็นเยียบ
เจียงเช่อทิ้งตัวนั่งลงบนม้านั่งหินในศาลา ก่อนถอนหายใจยาว
“ในที่สุดก็มาถึง”
เขาล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าแล้วเหลือบมอง
โชคดีที่สัญญาณมือถือเต็มขีด
เขาเหลือบมองไอคอนเกมอีกครั้ง แล้วฝืนกล้ำกลืนความอยากเปิดเล่นสักตาในทันที
“ภารกิจเช็กอินสำคัญกว่า”
เขาพึมพำเบา ๆ พลางเริ่มมองสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ