กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราตรีค่อย ๆ เคลื่อนคล้อยลงมา
บรรยากาศในย่านมหาวิทยาลัยเมืองเจียงเฉิงแฝงไว้ด้วยความประหลาดพิกลอย่างไม่เคยมีมาก่อน
นักศึกษาทุกคนที่ได้รับแจ้งหยุดเรียนต่างลากกระเป๋าเดินทาง บ้างตื่นเต้น บ้างสับสน มุ่งหน้าไปยังสถานีรถและสนามบิน เตรียมต้อนรับ “วันหยุดยาวพิเศษ” ที่มาอย่างกะทันหัน
มีเพียงหมู่บ้านจัดสรรซิ่งฝูหลี่ที่ยังคงเงียบสงบราวกับเกาะร้างซึ่งกาลเวลาหลงลืม
เจียงเช่อหยิบเสื้อคลุมสีดำที่ดูสะอาดพอใช้ได้ตัวหนึ่งออกมาจากตู้เสื้อผ้าซึ่งยัดแน่นไปด้วยชุดกีฬาราคาถูกอย่างลวก ๆ
เขามองท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดสนิทนอกหน้าต่างอีกครั้ง คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้าผ้าพันคอสีเทาที่อยู่ข้าง ๆ ติดมือไปด้วย