เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในชั่วขณะที่คำสั่งถูกส่งออกไป เจียงเช่อรู้สึกราวกับว่าทั้งโลกเงียบสงัดลง
นี่ไม่ใช่คำเปรียบเปรยทางวรรณศิลป์
แต่มันคือความตายเงียบงันอย่างสิ้นเชิงในความหมายทางกายภาพ
เสียงซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการสั่นสะเทือนและการส่งผ่านพลังงาน ดูเหมือนถูกลบออกจากกฎระเบียบพื้นฐานของห้องนี้อย่างหมดจด ไม่เหลือร่องรอยแม้แต่น้อย
เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงหัวใจ “ตึก ตึก” ที่เต้นอยู่ในทรวงอก ไม่ได้ยินเสียงเลือดที่ไหลกระแทกแก้วหูซึ่งคุ้นเคย
ภายในหูเหลือเพียง “ความว่างเปล่า” อันโหวงเหวง
โลกทั้งใบเงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกของเขาเอง เสียงนั้นในยามนี้ชัดเจนเป็นพิเศษ และโดดเดี่ยวเป็นพิเศษ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ทิวทัศน์ตรงหน้าไม่ได้เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
ยังเป็นห้องเช่าอันรกเลอะเทอะเดิม เก้าอี้เกมมิ่งตามหลักสรีรศาสตร์เอียงอยู่ด้านหนึ่ง บนพนักพิงยังพาดเสื้อยืดที่ยับย่นไว้ตัวหนึ่ง โต๊ะคอมพิวเตอร์เต็มไปด้วยกระป๋องโคล่าและซองมันฝรั่งทอด ราวกับภูเขาขยะขนาดย่อม แสงอาทิตย์ส่องผ่านรอยแยกของม่านที่ปิดไม่สนิท ทอดเป็นลำแสงยาวเงียบงันบนพื้นไม้ที่มีฝุ่นบาง ๆ เกาะอยู่ ภายในลำแสงนั้นมีฝุ่นนับไม่ถ้วนกำลังร่ายรำอย่างไร้สุ้มเสียง