เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดงย้อมทั้งเมืองให้กลายเป็นสีส้มแดงอบอุ่น
เจียงเช่อหาวออกมา ยืดเส้นยืดสาย กระดูกทั่วร่างดังกร๊อบแกร๊บ รู้สึกสบายไปทั้งตัว
เขาเดินโซเซออกจากประตูใหญ่ของห้องสมุด รู้สึกว่าระดับจิตวิญญาณของตนในวันนี้ได้รับการยกระดับอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
หลังความเข้าใจได้รับการยกระดับขึ้น โลกทั้งใบในสายตาเขาก็ดูน่าสนใจขึ้นมา
เขาเดินโซเซออกจากประตูใหญ่ของห้องสมุด แล้วก็เห็นร่างคุ้นตาในทันที
หลิงซวงเยว่ยืนเงียบ ๆ อยู่ใต้ต้นอู๋ถงต้นหนึ่งไม่ไกลจากทางเข้า รูปร่างของเธอตั้งตรงดุจต้นสน แสงอาทิตย์อัสดงแต่งแต้มกรอบสีทองอ่อนโยนให้แก่ใบหน้าด้านข้างอันเย็นชาของเธอ
“ผู้อาวุโส”
หลิงซวงเยว่ก้มตัวเล็กน้อย ใช้สองมือประคองกล่องอาหารเก็บความร้อนที่ทำจากไม้จันทน์ม่วงซึ่งดูมีมูลค่าไม่น้อย ยื่นส่งให้เขาอย่างนอบน้อม