เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเช่อถือใบสั่งยาที่เต็มไปด้วยลายมือหวัดพลิ้วไหว เดินออกจากประตูใหญ่ของโรงพยาบาลชุมชนอย่างพึงพอใจ
ขั้นตอนการลงทะเบียนราบรื่นกว่าที่คิดไว้
แม้คนไม่กี่คนที่อยู่ก่อนหน้าเขาจะมีสีหน้าตื่นเต้นและเลื่อนลอยอยู่บ้าง แต่พอถึงคิวเขา พยาบาลสาวที่เคาน์เตอร์เพียงมองเขาอย่างเหม่อลอยอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจัดการขั้นตอนต่าง ๆ ให้เสร็จอย่างรวดเร็ว
หมอก็เช่นกัน
หลังฟังคำบรรยายของเจียงเช่อว่า “กินหมูตุ๋นซีอิ๊วมากไปหน่อย รู้สึกร้อนในนิดหน่อย” เขาก็เงียบไปครู่ใหญ่ด้วยสีหน้าประหลาด สุดท้ายจึงตวัดปากกาเขียนใบสั่งยาชาเย็นลดความร้อนในให้
“เรียบร้อย”
เจียงเช่อเขย่าใบสั่งยาในมือ รู้สึกราวกับความร้อนรุ่มทั่วร่างลดลงไปหลายส่วน
ขอเพียงดื่มชาเย็นนี้ พรุ่งนี้เขาก็จะกลับคืนสู่สภาพดีที่สุด แล้วไปไล่สังหารในเกมต่อได้