กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเช่อพึมพำอยู่ประโยคหนึ่ง ก่อนจะโยนความสามารถใหม่ที่เขามองว่าหรูหราแต่ไร้ประโยชน์นี้ทิ้งไว้เบื้องหลังโดยสิ้นเชิง
เขาไม่ได้สังเกตเลยว่า ในเวลาไม่กี่วินาทีที่เขากำลังบ่นระบบอยู่นั้น
วงแหวนแสงของ [สรรเสริญชีวิต] ได้แผ่กระจายออกไปในชั่วพริบตา ราวกับระลอกคลื่นไร้เสียง
มันไร้รูปร่างไร้ตัวตน มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ทว่ากลับมีอยู่จริง
มันทะลุผ่านกำแพง แผ่ผ่านระเบียงทางเดิน และปกคลุมทุกมุมของโรงพยาบาลชุมชนแห่งนี้
ห้องโถงชั้นหนึ่ง บริเวณไม่ไกลจากเคาน์เตอร์ลงทะเบียน
เด็กหญิงตัวน้อยวัยราวสี่หรือห้าขวบคนหนึ่งกำลังถูกแม่อุ้มอยู่ในอ้อมแขน ไอจนใบหน้าเล็กแดงก่ำ ไอติดต่อกันไม่หยุดราวกับจะขาดใจ
“แค่ก ๆ… แค่ก! แม่ หนูคันคอมากเลย…”