กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนลานโล่งนอกกองบัญชาการชั่วคราว เงียบงันราวกับสุสาน
เย่ชิงเทียนหันหลังให้ทุกคน ราวกับรูปปั้นที่หลอมรวมเข้ากับขุนเขา สายนที ดวงตะวัน และจันทรา ยืนสงบนิ่งอยู่หน้าแนวป้องกันเขตต้องห้าม
เมื่อเขาไม่ขยับ เหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานที่ตามมาจากจิงตูก็ไม่มีใครกล้าขยับเช่นกัน
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอายว่างเปล่าที่ปะปนระหว่างความหวาดกลัว ความฉงน และความศรัทธาบางอย่างที่พังทลายลง
ตรงมุมหนึ่ง สีหน้าของจัวปู้ฝานเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวซีด แปรเปลี่ยนไม่หยุด ดูน่าตื่นตายิ่งนัก
หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ทุกลมหายใจมาพร้อมความเจ็บแปลบร้อนผ่าว
นั่นคือความแค้นเคือง