กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเช่ออ่านคำอธิบายอันยืดยาวเกินจริงจบแล้ว
เขาเบะปาก
“อะไรกันมั่วซั่วไปหมด กลิ่นอายมรรค? ของล้ำค่า?”
“พูดภาษาคนสิ มันก็แค่ซื้อของแล้วแถม ‘โชคดี’ นิดหน่อยไม่ใช่หรือ? หรือว่ามันจะทำให้เนื้อหมูอร่อยขึ้นได้?”
เขาไม่ได้ใส่ใจความสามารถติดตัวระดับเทพที่เพิ่งได้รับเลยแม้แต่น้อย จึงสแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงิน 20 หยวนอย่างลวก ๆ
“เรียบร้อย”
“พ่อค้าแผงลอย”ราวกับได้รับอภัยโทษ รีบนำหมูสามชั้นที่หั่นไว้ใส่ถุง แล้วยื่นให้เขาด้วยสองมือ
“คนหล่อ รับไว้เลย!”
เจียงเช่อยื่นมือไปรับถุงของ
ในชั่วขณะที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับหมูสามชั้นก้อนนั้น