กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เศษอานุภาพของแสงอัสนีม่วงทองค่อย ๆ ถอยร่นไปดุจกระแสน้ำ
ผืนฟ้าที่เคยถูกฉีกขาดผืนนั้น ไม่รู้สมานกลับคืนตั้งแต่เมื่อใด ไม่เหลือร่องรอยบาดแผลแม้แต่น้อย
ม่านสวรรค์สีแดงคล้ำที่เคยก่อตัวจากปราณอสูรและความแค้นอันไร้สิ้นสุด ถูกชำระล้างจนสะอาดหมดจดไปนานแล้ว ท้องฟ้ายามค่ำคืนกระจ่างใสดุจหลังฝนซา ดวงดาวขี้ขลาดไม่กี่ดวงโผล่พ้นขอบฟ้า กะพริบแสงอย่างสั่นเทา
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นประหลาดที่ปะปนระหว่างผืนดินไหม้เกรียมกับกลิ่นอัสนีสดชื่น
“โฮกหอน...”
เสียงหอนของหมาป่าที่โหยหวนและตื่นตระหนก ทำลายความเงียบงันหลังรอดพ้นหายนะลง