กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ร่างของเซียวฟานแข็งค้างอยู่ด้านหลังหินยักษ์ราวกับรูปสลัก ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เลือดย้อนที่พ่นออกมาอย่างรุนแรงราวกับสูบเรี่ยวแรงทั่วร่างของเขาจนหมดสิ้น ทั้งยังพัดพาความหวังลม ๆ แล้ง ๆ เสี้ยวสุดท้ายในใจไปด้วย
ข้างหูของเขาราวกับยังคงมีเสียงของเจ้าหมอนามเย่เทียน ผู้ฮัมเพลงเพี้ยน ๆ พลางเดินห่างออกไปทุกทีดังก้องอยู่
เขาทำได้เพียงมองดูแผนการที่เดิมพันด้วยทรัพยากรและโลหิตหัวใจนับไม่ถ้วน ซึ่งเขาคิดว่าไร้ช่องโหว่ พังพินาศลงในวินาทีสุดท้ายด้วยวิธีที่เหลวไหล พิลึกพิลั่น และเหลือเชื่อที่สุด
ส่วนวาสนาฝืนสวรรค์ที่ควรเป็นของเขา กลับถูกศัตรูคู่อาฆาตโยนลงตะกร้าสมุนไพรอย่างลวก ๆ ราวกับเก็บแครอทข้างทางได้หัวหนึ่ง!
“คืนนี้มีซุปดื่มแล้ว”