เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่ำคืนลึกขึ้นเรื่อย ๆ
ภายในห้องเช่าของเจียงเช่อ เสียงเคาะคีย์บอร์ดและคลิกเมาส์อันคมชัดดังประสานกัน ราวกับเสียงกลองที่เร้าใจที่สุดในสมรภูมิ ก่อเกิดเป็นบทเพลงอันตึงเครียด
แสงเงาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์แปรเปลี่ยนไม่หยุด การต่อสู้แบบทีมอันดุเดือดเข้าสู่ช่วงขับเคี่ยวถึงขีดสุดแล้ว
เจียงเช่อสวมหูฟัง ขมวดคิ้วน้อย ๆ สีหน้าจดจ่อถึงขีดสุด
“ระวังเลนกลาง! ฝั่งตรงข้ามขึ้นไปแล้ว!”
“ป่ากำลังอ้อมหลัง! ระวังตำแหน่ง!”
เขาสั่งการอย่างรวดเร็วในระบบสื่อสารของทีมไปด้วย ควบคุมตัวละครของตนอย่างแม่นยำไปด้วย ทั้งการเคลื่อนตำแหน่งและปล่อยทักษะลื่นไหลไร้สะดุด
ทว่าต่อให้มีหูฟังคอยกั้น เสียงรบกวนแผ่วเบาจากนอกหน้าต่างก็ยังเหมือนยุงแมลงวันน่ารำคาญ คอยรบกวนการตัดสินใจจากการฟังเสียงของเขาอยู่ไม่หยุด
บนถนนด้านล่างมีรถแล่นผ่านด้วยความเร็วสูงเป็นครั้งคราว พร้อมเสียงแตรแสบแก้วหู