กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวถังซินยิ้มพลางเรียกพี่เสี่ยวซาน
พอเห็นรอยยิ้มนั้น พี่เสี่ยวซานก็รู้สึกเหมือนถูกจับได้ จึงทั้งอายทั้งโมโห ตวาดว่า “ยิ้มอะไร! ห้ามยิ้ม! ฉันไม่ได้รอเธอสักหน่อย! ฉันรอลุงคนขับรถต่างหาก รอคนขับรถที่จะไปส่งฉันที่โรงเรียน!”
“อื้ม พี่ชายกำลังรอลุงคนขับรถอยู่”
“หยุดยิ้มได้แล้ว น่าเกลียดจะตาย” พี่เสี่ยวซานตระกูลฉินมองปานบนใบหน้าของเสี่ยวถังซิน ยิ่งมองก็ยิ่งขัดตา เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็วางกระเป๋านักเรียน วิ่งไปค้นลิ้นชักจนข้าวของกระจุยกระจาย
เสี่ยวถังซินกำลังสงสัยว่าเขาทำอะไร ก็เห็นพี่เสี่ยวซานหยิบกระดาษชำระม้วนหนึ่ง เทปกาวม้วนหนึ่ง และกรรไกรออกมา
เสี่ยวถังซิน “?”