กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนั้นเอง เสียงฟ้าร้องพลันดังสนั่นนอกประตู เสี่ยวถังซินสะดุ้งตื่นกลางดึก พอลืมตาตื่นจากฝัน ก็เห็นท้องฟ้ายามค่ำคืนด้านนอกสว่างวาบราวกับถูกผ่าออกเป็นสองซีก เสียงครืน ๆ ของฟ้าร้องดังไม่ขาดสาย
เธอนั่งอยู่บนเตียง ยังไม่ทันได้ตั้งสติ เม็ดฝนใหญ่เท่าเมล็ดถั่วก็ร่วงลงมาจากฟ้าแล้ว
ฝนตกแล้ว
แถมยังตกหนักมาก ๆ ด้วย
พี่เสี่ยวซานยังอยู่ข้างนอก!
เสี่ยวถังซินรีบปีนลงจากเตียง วิ่งไปที่หน้าห้องของอาซิ่ว “พี่อาซิ่ว พี่อาซิ่ว รีบเปิดประตูเร็วเข้า! ฟ้าร้องแล้ว! ฝนตกแล้ว! พี่ยังอยู่ข้างนอก! รีบเปิดประตู ช่วยหนูหากุญแจหน่อย”
อาซิ่วเองก็ถูกเสียงปลุกให้ตื่น