กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พี่เสี่ยวซานนั่งลงตรงข้ามพี่เสี่ยวเอ้อร์ ก้มหน้าหงอยฟุบลงกับโต๊ะเรียน สีหน้าทุกข์ใจ
เห็นน้องชายอยู่ในสภาพห่อเหี่ยวแบบนี้ พี่เสี่ยวเอ้อร์ตระกูลฉินก็อดหัวเราะไม่ได้ “เป็นอะไรไป ก็แค่ถูกจับได้ว่าแสดงละครไม่เก่งไม่ใช่เหรอ ทำไมทำหน้าเหมือนโดนกระทบกระเทือนใจจนไม่อยากมีชีวิตอยู่แบบนั้นล่ะ”
“พี่สอง...”
พี่เสี่ยวซานตระกูลฉินมองพี่ชายตาละห้อยเหมือนลูกหมาฮัสกีตัวน้อย
“เมื่อก่อนผมแกล้งเด็กผู้หญิง ทำให้พวกเธอตกใจ พอเห็นพวกเธอกรีดร้องจ้า ผมก็รู้สึกตลกมาก แถมยังล้อว่าพวกเธอขี้ขลาด แต่วันนี้...วันนี้...”
ฉินซีฉยงเห็นว่าน้องชายมีท่าทีผิดปกติ จึงหรี่ตาถามว่า “วันนี้ทำไม”