กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนเสี่ยวถังซินบรรเลงเพลง เธอสวมหน้ากากใบเล็กอยู่ตลอด แต่ตอนกินข้าวกลับไม่ได้สวม พอถอดหน้ากากออกจากใบหน้า ก็เห็นผู้เฒ่าไป๋ที่นั่งอยู่ตรงข้าม ดวงตาของเขาหดวูบอย่างรุนแรง
ทว่าแววตานั้นไม่ได้รังเกียจ แต่เต็มไปด้วยความสงสารและเสียดาย
พอเสี่ยวถังซินเห็นเช่นนั้น เธอก็มองผู้เฒ่าไป๋แล้วยิ้มสดใส ก่อนปลอบเขาว่า “คุณปู่ ไม่เป็นไรนะ อีกไม่กี่วันปะป๊าจะพาซินซินไปผ่าตัดแล้ว ถึงตอนนั้นซินซินก็จะสวยแล้วล่ะ~”
“อืม ต่อให้ไม่ผ่าตัด หนูน้อยบ้านเราก็สวยที่สุดอยู่ดี”