กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ซินซิน เป็นอะไรไป?”
ฉินจวิ้นเทียนถามพลางยิ้มตาหยี
“ปะป๊า…” เสี่ยวถังซินประสานมือเล็ก ๆ เข้าด้วยกัน นิ้วมือสองนิ้วจิ้มกันไปมาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะก้มหน้าพูดอย่างเขินอายว่า “หนูขอโทรศัพท์มือถือสักเครื่องได้ไหมคะ? แบบที่โทรออกได้ด้วยน่ะค่ะ”
เพิ่งถูกรับมาเลี้ยงก็เอ่ยปากขอโทรศัพท์มือถือราคาเป็นพัน ๆ แบบนี้ ปะป๊าจะรังเกียจเธอไหมนะ?
“ได้สิ”
ตอนที่เสี่ยวถังซินกำลังประหม่า จนไม่กล้ามองปะป๊าฉิน เสียงอันไพเราะของปะป๊าฉินก็ดังขึ้นข้างหู มือใหญ่ที่วางลงบนศีรษะยังลูบหัวเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ ด้วย “อยากได้แบบไหนล่ะ? ปะป๊าพาหนูไปเลือก”
เสี่ยวถังซินเงยหน้าขึ้น