กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้ำเสียงนั้นน่ารักนุ่มนิ่มเกินไป จนฉินหนานเฟิง หรือคุณชายสามน้อยฉิน ผู้ปกติก็ทำหน้าดุ ชอบแกล้งและหาเรื่องจัดการเด็กผู้หญิงที่สุด ยังถูกความน่ารักทำเอาตั้งตัวไม่ทันไปชั่วขณะ
พอตั้งสติได้ เขาก็ทั้งอับอายทั้งโมโห ผลักเสี่ยวถังซินออกไปอย่างแรง แล้วพูดเสียงเหี้ยมว่า “ใครบอกว่าฉันกลัวผี? ใครบอกให้ยัยเด็กขี้เหร่อย่างเธอมาปกป้องฉัน? รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้เลย! บ้านเราไม่ต้องการน้องสาว!”
เสี่ยวถังซินถูกผลักอย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างน้อย ๆ เสียหลัก “แปะ” ล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น
ฉินหนานเฟิงเห็นแล้วก็คิด หึ จะร้องไห้แล้วล่ะสิ? ต้องร้องแน่ ๆ ใช่ไหม?
เด็กผู้หญิงนี่ช่างน่ารำคาญจริง ๆ