กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่! เป็นไปไม่ได้! เด็กคนนี้จะเป็นลูกที่ฉันคลอดออกมาได้ยังไง!”
“ฉันจะคลอดอสุรกายแบบนี้ออกมาได้ยังไง!”
“เอาเธอไปทิ้งให้ฉันเดี๋ยวนี้ เอาไปทิ้ง!”
สี่ปีต่อมา
หลินเฉิง สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าปั้นซาน
“ลูกพี่ซิน! พวกเราผิดไปแล้ว! ได้โปรดยกโทษให้พวกเราด้วย!”
เด็กตัวจ้อยสูงต่ำต่างกันยืนตัวสั่นงันงกเรียงแถวอยู่ตรงมุมกำแพง น้ำมูกน้ำตาไหลพราก พากันก้มคำนับขอโทษเด็กหญิงตัวน้อยน่ารักตรงหน้า
เด็กหญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเด็กตัวจ้อยสวมกระโปรงสีแดงตัวน้อย อายุราวสี่ขวบ รวบผมมวยจุกน่ารักจนใจละลาย ในมือถือแส้หนังเส้นเล็ก ฟาดฉับๆ อย่างทรงพลัง
“ผิดแล้วเหรอ? ผิดตรงไหน?”