กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 310 เปิดไพ่
เมื่องานเลี้ยงสิ้นสุดลงและส่งแขกทุกคนกลับไปแล้ว
ณ ห้องหนังสือ
“ชิงเยี่ยน ความสัมพันธ์พวกนั้นก่อนหน้านี้อันไหนควรจัดการก็จัดการเสีย ไม่อยากให้เอิกเกริกจนกลายเป็นเรื่องเปิดเผย ตระกูลเฉินกับตระกูลเราถือว่าสูสีทัดเทียมกัน แกเข้าใจความหมายของฉัน ไปเถอะ”
“ครับ คุณปู่ ผมเข้าใจแล้ว”
พอกลับถึงเรือนสี่ประสาน ก็เป็นเวลาราตรีสงัดแล้ว
ลานเรือนเงียบสงัด แสงจันทร์สาดส่องดั่งสายน้ำ
หลังจากทั้งสองอาบน้ำเสร็จ ก็นอนเคียงข้างกันบนเตียงหลังกว้าง ทว่ากลับไม่มีความง่วงงุนเลยแม้แต่น้อย
บรรยากาศเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบาของกันและกัน
เนิ่นนานทีเดียว กู้ชิงเยี่ยนจึงพลิกตัว ควานหามือของเธอในความมืดได้อย่างแม่นยำแล้วกุมไว้แน่น กลางฝ่ามือของเขาอบอุ่น ทว่ากลับแฝงความสั่นระริกแผ่วเบาที่ยากจะสังเกตเห็น