กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 296 คำเรียกขาน
“ไม่เรียกผมว่าศาสตราจารย์กู้ได้ไหม ฟังดูห่างเหินชอบกล” เขาเอ่ยปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำลงกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย “เรียกชื่อผมสิ”
ปลายหัวใจของหลินอีเสวี่ยพลันสั่นไหว
เรียกชื่อเหรอ เรียก “ชิงเยี่ยน” น่ะหรือ แค่อ่านออกเสียงในใจรอบหนึ่ง เธอก็รู้สึกแปลกพิลึกแล้ว สนิทสนม… เกินไป ระหว่างพวกเขาสองคน เคยสนิทกันถึงขั้นเรียกชื่อตรง ๆ ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
แม้จะเกิดเรื่องที่แนบชิดสนิทสนมที่สุดขึ้นแล้ว ทว่าระยะห่างทางความรู้สึก กลับขวางกั้นด้วยขุนเขาและสายนทีนับพันนับหมื่น
ช่างเถอะ เรียกชื่อเต็มยังดีกว่า “ชิงเยี่ยน” เธอกัดริมฝีปากล่าง ลองหยั่งเชิงดูด้วยการเอ่ยเรียกออกมาเบา ๆ แทบไม่ได้ยินเสียงว่า
“…กู้ชิงเยี่ยน?”