เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 288 เส้นเรื่องคู่ขนานกู้ชิงเยี่ยน - อาหารเช้า
“ไปจัดการตัวเองเถอะ เสวี่ยเอ๋อร์” เขาเรียกชื่อเธอเป็นครั้งแรก น้ำเสียงทุ้มต่ำไพเราะ ทว่าแฝงไว้ด้วยความหมายที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ “ผมรอคุณกินมื้อเช้า อย่าให้ผมรอนานเกินไปล่ะ หืม?”
พูดจบเขาก็ไม่มองเธออีก หมุนตัวเดินออกจากห้องนอน ทิ้งให้หลินอีเสวี่ยแข็งทื่ออยู่บนเตียงเตี้ยเพียงลำพัง สองมือประคองแก้วน้ำที่ว่างเปล่า จิตใจสับสนวุ่นวายดั่งกลุ่มด้ายยุ่ง ทั้งร่างเย็นเยียบไปหมด
ทางข้างหน้า ดูเหมือนจะเหลือเพียง “ทางเลือก” สายนั้นที่เขามอบให้
และถนนที่ดูเหมือนโรยด้วยกลีบดอกไม้สายนี้ เบื้องล่างแท้จริงแล้วคือสวรรค์ หรือกรงขังอันหรูหรายิ่งกว่าเดิมกันแน่?
นอกหน้าต่าง ท้องฟ้าของเมืองหลวงสีฟ้าครามสดใสราวกับถูกชะล้าง เสียงหวีดนกพิราบลอยมาแต่ไกล