กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 263 เจ้าพ่ออุปถัมภ์
อีซีเคียล มอร์แกนวางแก้วเหล้าเปล่าลง เสียงใส “กริ๊ง” นั้นแทบจะไม่ได้ยินท่ามกลางเสียงอึกทึกในบรรยากาศ
เขาตบบ่าลู่สิงเซินเบา ๆ ตามสบาย ท่าทางดูคล้ายไม่จริงจัง ทว่าทั้งสองต่างเข้าใจถึงน้ำหนักเบื้องหลังการกระทำนี้ดี—มันคือความยอมรับอันละเอียดอ่อนที่ปะปนไปด้วยความชื่นชม การหยอกเย้า และการรู้กันโดยไม่ต้องเอ่ยคำจากการที่อยู่ร่วมในโลกอันลี้ลับใบเดียวกัน
“ขอให้เพลิดเพลินกับชีวิตที่ ‘ถูกผูกมัด’ นะ ลู่”
น้ำเสียงของมอร์แกนกลับมาเป็นจังหวะที่คุ้นเคยซึ่งติดความไม่ยี่หระต่อโลก ดวงตาสีเขียวมรกตเป็นประกายด้วยประกายแสงที่ยากจะหยั่งถึงภายใต้แสงไฟที่สาดส่อง