เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 257 งานแต่งเพื่อนสนิท
“คืนนี้” เขาโน้มศีรษะลงมา ริมฝีปากบางแทบจะแนบชิดกับใบหูของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวลวกจนโคนหูเธอชาดิก น้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงกระซิบของปีศาจร้าย ทว่าแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “เธอหนีไม่รอดแล้ว”
ค่ำคืนนี้ ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องเป็นค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตานอน
หมาป่าหิวโหยอย่างลู่สิงเซินที่อดอยากมาเกือบปีและก่อนหน้านี้ไม่เคย “กินจนอิ่ม” อย่างแท้จริง พอเปิดเขื่อนแล้ว ความดุร้ายป่าเถื่อนของเขาก็เหนือกว่าที่หลินอีเสวี่ยคาดการณ์ไว้ไกลลิบ
เขาไม่เพียงแต่ทวง “ดอกเบี้ย” ที่ถูก “ปิดประตูใส่หน้า” ในช่วงเวลานี้กลับคืนมาทั้งต้นทั้งดอก ซ้ำยังคิดบัญชีรวมยอดที่ต้องระแวดระวังในช่วงตั้งครรภ์ก่อนหน้านี้ ตลอดจน “หนี้ค้าง” ที่เนิ่นนานกว่านั้นไปพร้อมกัน
เขาคล้ายกับต้องการเทความรู้สึกของการเฝ้ารอ ความเก็บกด และความปรารถนาทั้งหมดลงไปในค่ำคืนนี้