กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 233 สารภาพกับพ่อแม่
ลู่สิงเซินมองท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของเธอที่เมื่อครู่เกือบจะพยักหน้าตกลงอยู่แล้ว ทว่ายามนี้กลับยังวางมาดสั่งสอนเขาพร้อมกับใบหูแดงก่ำ เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน จากนั้นก็ยื่นมือออกไป ดึงเธอพร้อมกับกล่องแหวนที่เธอถือไว้แน่น เข้ามากอดไว้ในอ้อมอกอย่างอ่อนโยนและมั่นคง
เขาวางคางเบา ๆ ไว้บนกระหม่อมของเธอ รับรู้ถึงกลิ่นหอมจาง ๆ บนตัวเธอที่ทำให้เขาสบายใจ
“ได้” เขาประทับจูบแผ่วเบาราวกับขนนกลงบนเรือนผมของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำปนรอยยิ้มและความอดทนอย่างหาที่สุดมิได้ “ฟังเธอแล้ว ครั้งนี้มีความคืบหน้า ผมจำไว้แล้วล่ะ ครั้งหน้า…จะพยายามต่อไป”