ตอนที่ 221 ต่างรอคำตอบ

ตอนที่ 221 ต่างรอคำตอบ

ลู่สิงเซินยืนอยู่ตรงประตูห้องหนังสือ ยืนย้อนแสง สีหน้ามืดมนจนอ่านไม่ออก มีเพียงดวงตาคู่ลึกคู่นั้นที่ดูคมกริบเป็นพิเศษท่ามกลางเงามืด จ้องเขม็งไปยังผู้หญิงที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว เธอเหมือนจะใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีเพื่อผ่าเปิดด้านที่เปราะบางและน่าสมเพชที่สุดให้เขาดู

อากาศเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจที่ต่างฝ่ายต่างกดข่มเอาไว้

หลินอีเสวี่ยรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองแทบจะกระดอนออกมาจากลำคอ กลางฝ่ามือเย็นเฉียบไปหมด เล็บจิกแน่นเข้าไปในเนื้อ ใช้ความเจ็บปวดบังคับตัวเองให้คงสติสัมปชัญญะหยดสุดท้ายเอาไว้ เพื่อรอคอยคำตัดสินของเขา

ทุกวินาทียาวนานราวกับผ่านไปหนึ่งศตวรรษ

ในที่สุด ลู่สิงเซินก็ขยับตัว