กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 208 จบสิ้น
กู้ชิงเยี่ยนแกะห่อภาพวาดออก เพียงกวาดตามองแวบเดียว แววตาก็พลันปรากฏรอยยิ้มอย่างรู้ทัน
เขาเข้าใจความหมายแฝงของภาพวาดชิ้นนี้อย่างแน่นอน ความจอแจ ความเป็นปุถุชน พลังชีวิตอันเปี่ยมล้น นั่นคือตัวตนที่แท้จริงที่สุดของหลินอีเสวี่ย
คนทั้งสองนั่งลงตรงข้ามกัน กู้ชิงเยี่ยนส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยยกกาแฟมาเสิร์ฟสองถ้วย
คราวนี้ไม่มีการหยั่งเชิงและคารมเชือดเฉือนเหมือนเมื่อวาน บรรยากาศกลับสงบราบเรียบอย่างน่าประหลาด แม้แต่กลิ่นหอมของกาแฟที่ลอยอวลในอากาศยังดูผ่อนคลายเป็นพิเศษ
กู้ชิงเยี่ยนยกถ้วยโบนไชน่าขึ้น จิบเบา ๆ หนึ่งคำ สายตาจับจ้องไปยังท้องฟ้าสีฟ้าและเมฆขาวนอกหน้าต่างของเผิงเฉิงที่กระจ่างใสจนดูไม่สมจริง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อย ๆ ดึงสายตากลับมามองลู่สิงเซิน