กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 174 กระดิ่ง 2
ลู่สิงเซินไม่พูดอะไร เพียงเปิดกล่องออกแล้วหยิบกระดิ่งคู่นั้นที่เปล่งประกายแสงระยิบระยับใต้แสงไฟและส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งแผ่วเบาออกมา เขาก้มหน้าลง สวมเส้นหนึ่งให้เธออย่างระมัดระวัง
กระดิ่งเพชรเม็ดเล็กนั้นส่งเสียงดังกังวานใสเป็นพิเศษตามการเคลื่อนไหวของเขา ราวกับเป็นเสียงแผ่วเบาที่สามารถเคาะเข้าไปในหัวใจคนได้ “กริ๊ง”
“ลู่สิงเซิน คุณ…” หลินอีเสวี่ยมองประกายแสงอันหรูหราบนข้อเท้าของตัวเอง ชั่วขณะนั้นกลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
ตกใจหรือ มีอยู่บ้าง
แต่ที่มากกว่านั้นคือ…ความรู้สึกสั่นสะท้านจากการถูกครอบครองอย่างรุนแรงจนยากจะเอ่ยเป็นคำพูด
“อีกข้างหนึ่ง” เสียงของลู่สิงเซินทุ้มต่ำแหบพร่า แฝงไปด้วยคำสั่งที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง พลางกุมเท้าซ้ายของเธอไว้