กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 170 เที่ยวเล่น
ลมทะเลเค็มชื้นพัดปะทะใบหน้า ความเร็วและความเร้าใจนำพาความสุขขั้นพื้นฐานที่สุดมาให้ ความตึงเครียดในตอนแรกของหลินอีเสวี่ยค่อย ๆ ผ่อนคลายลง ถึงขั้นที่หลังจากเขาดริฟต์เลี้ยวโค้งอย่างสวยงามอีกครั้ง เธอก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียง “ว้าว” ออกมาเบา ๆ
ลู่สิงเซินได้ยินเข้า แววตาจึงยิ่งเจือรอยยิ้มลึกซึ้งขึ้น แต่ยังคงตั้งสมาธิกับการขับขี่
“สนุกไหม” เขาหันกลับมาถาม
หลินอีเสวี่ยถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองยังคงกอดเอวเขาไว้แน่น ใบหน้าแดงระเรื่อ รีบปล่อยมือทันทีแล้วเบือนหน้าหนี “...ก็งั้น ๆ”
ซูเสี่ยวขี่เจ็ตสกีอีกคันเอื่อยเฉื่อยเข้ามาใกล้ พร้อมกับผิวปากหวือ “โย่ว! ประธานลู่ ฝีมือไม่เบานี่ ทำเอาอีอีของพวกเราตกใจจนหน้าถอดสีเลย!”
“ซูเสี่ยว! เธอหุบปากไปเลยนะ!”