ตอนที่ 156 เอาคืน

ตอนที่ 156 เอาคืน

“ลู่สิงเซินกับเยเลนาคนนั้น ตอนนี้ดู ๆ ไป ก็แค่ ‘ติดต่อกันบ่อยครั้ง’ ‘คุยกันถูกคอ’ ‘สมกันดั่งกิ่งทองใบหยก’ ในแวดวงสังคมเท่านั้น อีกอย่างไม่ได้จับชู้ได้คาเตียง ไม่ได้มีหลักฐานการนอกใจคาหนังคาเขา กระทั่งประโยคสนทนากำกวมล้ำเส้นสักคำก็ยังไม่มีหลักฐานเลย ถ้าฉันพุ่งตัวไปร้องไห้ฟูมฟายเอาเรื่องตอนนี้ นอกจากจะทำให้ตัวเองดูน่าเวทนาเหมือนหญิงปากร้ายที่เสียศูนย์เพราะผู้ชายหมดรักจนกลายเป็นตัวตลกที่น่าขันยิ่งกว่าเดิมในวงสังคมแล้ว ฉันจะได้อะไรขึ้นมา? ลู่สิงเซินก็คงมีแต่จะคิดว่าฉันหาเรื่องอย่างไร้เหตุผล ไม่รู้จักวางตัว แล้วก็หันไปซบอกเยเลนาที่ ‘รู้ความกว่า’ ได้อย่างสมเหตุสมผลยิ่งขึ้นสิไม่ว่า” อีเสวี่ยเอ่ยเล่าอย่างสงบ

ไม่ เธอ หลินอีเสวี่ยไม่มีทางยอมเป็นหญิงปากร้ายพรรค์นั้นหรอก