เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 125 พบกันอีกครั้งตอนขากลับ
ซูเสี่ยวฟังการวิเคราะห์ของเพื่อนสนิทแล้วเห็นพ้องอย่างยิ่ง เธอกอดหมอนอิงพลางตอบกลับว่า “เฮ้อ เธอไม่ได้เห็นคนคนนั้นนี่ รัศมีแผ่กว้างแบบข่มคนสุด ๆ มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา แต่ก็นั่นแหละ คนที่พักห้องสูทประธานาธิบดีของบุลการีได้ จะเป็นคนธรรมดาได้ยังไง แต่เขาหล่อจริง ๆ นะ ไม่เหมือนมาดชนชั้นสูงผู้ดีมีระดับแบบประธานลู่บ้านเธอ แต่เป็นความหล่อแนวหนุ่มมาดแมน มีเสน่ห์ความเป็นชายเต็มเปี่ยม สายตานี่คมกริบเหมือนเหยี่ยว มองจนคนใจสั่นไปหมด ยิ่งพูดยิ่งช้ำใจ น่าขายหน้าชะมัด ครั้งหน้าฉันไม่กล้าดื่มเยอะขนาดนี้ข้างนอกอีกแล้ว!”
หลินอีเสวี่ยหัวเราะเบา ๆ จากปลายสาย “แหม สังเกตละเอียดจังนะ ถึงขนาดแยกออกเลยว่าเขาเป็นสไตล์ไหน ทำไมเหรอ ถูกใจเข้าแล้วล่ะสิ?”