ตอนที่ 106 เตรียมเดินทางไปทำงานต่างเมือง

ตอนที่ 106 เตรียมเดินทางไปทำงานต่างเมือง

“ต้องไปนานขนาดนั้นเลยเหรอคะ…” เธอวางช้อนลง น้ำเสียงแฝงความรู้สึกพึ่งพิงและอาลัยอาวรณ์อยู่บ้างโดยไม่รู้ตัว

การได้อยู่เคียงข้างกันอย่างค่อนข้างมั่นคงในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ทำให้ภูมิต้านทานต่อการพลัดพรากแบบนี้ของเธอดูเหมือนจะลดน้อยลงไปบ้าง

ลู่สิงเซินช้อนตาขึ้นมองเธอ กวาดสายตามองอารมณ์ความรู้สึกเล็ก ๆ ที่วูบผ่านไปของเธอจนหมดสิ้น หัวใจส่วนลึกพลันอ่อนยวบลงอย่างเงียบงัน

เขาหวังให้เธอร่วมเดินทางไปด้วยกันอยู่แล้ว ถึงอย่างไรเขาก็เป็นผู้ชายปกติที่มีความต้องการสูง การต้องละเว้นเรื่องอย่างว่าไปเดือนกว่า เขามีแฟนสาวแล้วนะ ทำไมจะต้องทรมานตัวเองด้วย