กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 72 สะพานน้อยธารน้ำไหล
รักนวลสงวนตัวงั้นหรือ คำนี้พอเอามาใช้กับเขากลับดูน่าขันสิ้นดี คนอย่างลู่สิงเซินไม่เคยจำเป็นต้อง “สงวน” อะไรเพื่อใคร กฎเกณฑ์ในการกระทำของเขาล้วนปฏิบัติตามความต้องการและความปรารถนาของตัวเองมาโดยตลอด
การที่เขามองเมินคนสวยหลากสไตล์ที่มาประเคนถึงตรงหน้าและนับเป็นสาวงามหยาดฟ้ามาดินในโลกมนุษย์เหล่านั้น หาใช่เพราะ “ความซื่อสัตย์” หรือ “ความรัก” ที่มีต่อหลินอีเสวี่ยไม่ ทว่ามีที่มาจากความช่างเลือกขั้นรุนแรงจนแทบเป็นโรคจิตซึ่งสลักลึกอยู่ในกระดูกของเขาต่างหาก