กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 67 เรื่องเมาท์เก่าของหย่าฉิง
“โธ่ ฉันก็แค่พูดไปเรื่อย รู้หรอกน่าว่าพวกเธอหวังดีกับฉัน” หย่าฉิงหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาสองที ยกถ้วยชาขึ้นมาเพื่อกลบเกลื่อนความผิดหวัง “งั้นวันหน้าถ้าฉันไปเที่ยวที่เผิงเฉิง พวกเธอต้องคอยดูแลฉันนะ!”
“มันแน่อยู่แล้ว!” ซูเสี่ยวกับหลินอีเสวี่ยตอบพร้อมกันเป็นเสียงเดียว ด้วยรอยยิ้มที่ไร้ที่ติ
น้ำชายามบ่ายจบลงท่ามกลางบรรยากาศที่แฝงความนัยและรู้กันเงียบ ๆ หลังจากส่งหย่าฉิงกลับไปแล้ว ซูเสี่ยวก็ถอนหายใจยาวเหยียด “แม่เจ้าโว้ย เสียงคิดคำนวณลูกคิดของเธอเนี่ยดังไกลจนฉันที่อยู่เผิงเฉิงยังได้ยินเลย! ยังจะอยากให้ฉันพาเข้า ‘แวดวง’ ไปหาลูกเขยผู้ร่ำรวยอีกเหรอ? ตัวฉันเองยังเดินเตร่เคว้งคว้างอยู่นอกแวดวงอยู่เลยเนี่ย!”
หลินอีเสวี่ยก็ส่ายหน้าเช่นกัน “เธอมีความคิดซับซ้อนเกินไป แถมยังใจร้อนเกินไปอีกด้วย”