กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 47 คุยสารทุกข์สุกดิบ
“ทำไมถึงเอาของติดไม้ติดมือกลับมาเยอะขนาดนี้ล่ะ ไหนว่าไปเดินทางไปทำงานต่างเมืองเพื่ออบรมไม่ใช่เหรอ ยังจะหอบหิ้วพะรุงพะรังอีก” แม่มองถุงหลายใบตรงปลายเท้าของเธอที่มีโลโก้หรูหราพิมพ์อยู่ พลางเอ่ยถามด้วยความสงสัย
หลินอีเสวี่ยใจกระตุกวูบ พยายามรักษาท่าทีบนใบหน้าให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด “อ๋อ บางอย่างเพื่อนให้ฉันมาค่ะ เห็นว่าที่บ้านน่าจะได้ใช้ก็เลยถือกลับมาด้วย แล้วก็มีของฝากที่ซื้อตอนไปเดินทางไปทำงานต่างเมืองเพื่ออบรมด้วยค่ะ”
เธอยกข้ออ้างที่ลู่สิงเซินเตรียมไว้ให้ออกมาใช้
“เพื่อนลูกดีจังเลยนะ” แม่ก้มลงดูของในถุง แล้วหยิบกล่องรังนกที่บรรจุอย่างประณีตออกมากล่องหนึ่ง “อุ๊ย รังนกนี่คุณภาพดีจริง ๆ เชียว”