ตอนที่ 45 กลับประเทศ

ตอนที่ 45 กลับประเทศ

เมื่อครึ่งเดือนกว่าก่อน เธอก็อยู่บนเครื่องบินส่วนตัวลำนี้นี่เอง ที่ก้าวเข้าสู่โลกอันหรูหราที่ตัดขาดจากภายนอกซึ่งลู่สิงเซินถักทอไว้ให้ ด้วยความเคว้งคว้างและความไม่สบายใจลึก ๆ

มาวันนี้ เธอต้อง “กลับไป” แล้ว แต่ทุกอย่างล้วนไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ภายในห้องโดยสารยังคงสะดวกสบายและเป็นส่วนตัวสุดขีดเช่นเคย

ลู่สิงเซินดูเหมือนจะเหนื่อยล้าอยู่บ้างจริง ๆ หลังจากนั่งลง เขาก็ส่งสัญญาณให้เธอนั่งลงข้าง ๆ ตัวเขา (ไม่ใช่ฝั่งตรงข้าม) จากนั้นก็รั้งตัวเธอเข้าไปหาอย่างเป็นธรรมชาติ ให้เธอพิงอยู่บนไหล่ของตน “อยู่พักผ่อนเป็นเพื่อนผมสักหน่อย” เขาพูดเสียงเบา แล้วหลับตาลงอีกครั้ง

ช่วงเวลากว่าครึ่งเดือนนี้ ราวกับความฝันลวงตาที่บีบอัดมิติกาลเวลาเอาไว้