ตอนที่ 39 ชีวิตประจำวันในนิวยอร์ก 1

ตอนที่ 39 ชีวิตประจำวันในนิวยอร์ก 1

“ของสะสม” อันไร้ที่ติชิ้นนี้ จำเป็นต้องได้รับการทะนุถนอมดูแลอย่างพิถีพิถัน มิใช่การช่วงชิงอย่างป่าเถื่อน

เขาชักมือที่อ้อยอิ่งกลับมา เพียงโอบรัดเธอไว้ในอ้อมอกให้มั่นคงยิ่งขึ้น วางคางลงเบา ๆ บนกระหม่อมของเธอ พลางสูดดมกลิ่นหอมจาง ๆ ระหว่างเส้นผม

อารมณ์รักอันเชี่ยวกรากค่อย ๆ สงบลง แปรเปลี่ยนเป็นความพึงพอใจและความรู้สึกครอบครองอันลึกซึ้งและยาวนานยิ่งกว่า

การได้กอดเธอไว้เช่นนี้ สัมผัสถึงเสียงหัวใจเต้นและลมหายใจของเธอที่ค่อย ๆ สอดประสานเป็นจังหวะเดียวกับตน ก็ถือเป็นความเพลิดเพลินสูงสุดอย่างหนึ่ง

ความรู้สึกพึ่งพิงและไว้ใจอย่างหมดหัวใจของเธอ (แม้จะเป็นไปโดยไม่รู้ตัวเพราะความเหนื่อยล้าและห้วงฝัน) ทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมในใจยิ่งกว่าเรื่องบนเตียงเสียอีก