ตอนที่ 30 เริ่มการล้อมล่า 2

ตอนที่ 30 เริ่มการล้อมล่า 2

ภายในรถแห้งและอบอุ่น อวลด้วยกลิ่นหอมสะอาดสดชื่นอันคุ้นเคย ลู่สิงเซินยื่นผ้าขนหนูสะอาดนุ่มผืนหนึ่งให้เธอ

“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยขอบคุณเสียงเบา พลางซับน้ำฝนบนเส้นผมและท่อนแขน รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามา

“ความบังเอิญ” และ “ความใส่ใจ” ที่ถักทอขึ้นมาอย่างประณีตและมีอยู่ทุกหนทุกแห่งเช่นนี้ ราวกับตาข่ายที่นุ่มนวลแต่เหนียวแน่น ทำให้เธอไร้หนทางหลบหนี จนกระทั่งเริ่มสงสัยว่าตนเองอ่อนไหวเกินไปจนปรักปรำคนดีหรือไม่

“งานยุ่งมากเหรอ ทำงานล่วงเวลาจนดึกขนาดนี้อีกแล้ว” ลู่สิงเซินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาฟังดูชัดเจนเป็นพิเศษในห้องโดยสารที่ปิดมิดชิด

“ค่ะ มีกำหนดส่งงานสำคัญของโปรเจกต์น่ะค่ะ” เธอตอบสั้น ๆ ไม่อยากพูดอะไรมาก