กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 27 ร่วมทาง
หลินอีเสวี่ยยกมือขึ้นขวางไว้เบา ๆ ตามสัญชาตญาณ น้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงการปฏิเสธอย่างชัดเจน “ไม่ต้องจริง ๆ ซูเสี่ยว เธอไปลองเถอะ ฉันดูเธอใส่ก็สวยมากแล้ว”
ซูเสี่ยวหมุนตัวกลับมา มือยังคงถือชุดกระโปรงสีเทาหมอกเนื้อสัมผัสนุ่มตัวนั้นไว้ เธอไม่ยอมปล่อยมือ ซ้ำยังขยับเข้าไปใกล้ครึ่งก้าว ดวงตาโค้งเป็นประกายเจ้าเล่ห์ ลดเสียงต่ำลงเล็กน้อย ทว่าชัดเจนทุกถ้อยคำ “อย่าเลยน่า ฉันซื้อให้เธอไง ถือเสียว่า…อาศัยบารมีเธอ ได้ติดรถประธานลู่ไปด้วย”
เธอทอดเสียงท้ายสูงอย่างแผ่วเบา แฝงความเอาแต่ใจอย่างน่ารักแบบเป็นเรื่องธรรมดา “ไม่อย่างนั้นในใจฉันคงเกรงใจแย่ พอลองคิดดูแล้ว กระโปรงตัวเดียวจะไปนับเป็นอะไร ฉันน่ะได้กำไรมหาศาลเห็น ๆ ฮิ ๆ”