ตอนที่ 6 กิจกรรมสร้างทีมออกทะเลด้วยเรือยอชต์สุดสัปดาห์

ตอนที่ 6 กิจกรรมสร้างทีมออกทะเลด้วยเรือยอชต์สุดสัปดาห์

นอกหน้าต่าง แสงแดดของเมืองเผิงเฉิงกำลังแผดจ้า ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใสจนละลานตา ฟ้ากระจ่างไร้สิ่งเจือปนราวกับผืนม่านสีฟ้าผืนใหญ่ที่ดูเหนือจริง

เธอเช็ดไวต์บอร์ดแผ่นสุดท้ายจนสะอาด ยืดตัวขึ้น แล้วค่อย ๆ บีบนวดบั้นเอวที่เริ่มเมื่อยล้าเบา ๆ

โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสั่นขึ้นอีกครั้ง หน้าจอพลันสว่างวาบขึ้นข้างสมุดจดบันทึกการประชุม

ยังคงเป็นแม่

“อีอี แม่ไม่ได้บีบคั้นลูกนะ แต่แม่หวังดีกับลูกจริง ๆ ลูกอยู่ตัวคนเดียวที่เผิงเฉิง ไม่มีญาติพี่น้อง คอยล่องลอยเคว้งคว้างไปวัน ๆ ยังไงก็ต้องมีที่พึ่งสักคน เด็กผู้ชายคนนั้นแม่ให้คุณป้าใหญ่ของลูกไปซักถามมาอย่างละเอียดแล้ว นิสัยซื่อตรงดีมากจริง ๆ หน้าที่การงานก็มั่นคง ทางบ้านก็มีบ้านอยู่ในเขตตัวเมืองด้วย…”