เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 186 ร้อนแรงขึ้นแล้ว
เฮยอวี่เหอเหย่ดูราวกับหงส์ดำผู้หยิ่งผยอง ในตอนนี้เขากำลังร้องเพลงบนเวทีอย่างไม่หยุดหย่อน
สายตาของเขามักจะเหลือบมองไปยังทิศทางของเฉินอันเป็นระยะ ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามเล็กน้อย
ไม่นานเขาก็ร้องเพลงนี้จบ หลังจากโค้งคำนับให้ผู้ชมด้านล่างเวทีอย่างสง่างาม เขาก็เดินลงจากเวทีไป
ผู้ชมด้านล่างต่างก็ปรบมือให้อย่างเกรียวกราวในเวลานี้
ถึงเพลงนี้จะไม่ใช่แนวร็อกสุดเหวี่ยง แต่มันก็รื่นหูมาก ราวกับกำลังฟังบทเพลงที่สง่างามชำระล้างจิตใจ
“ต่อไปขอเชิญเฉินอันขึ้นบนเวทีครับ”
เมื่อพิธีกรกล่าวประกาศจบ สายตาของทุกคนแทบทั้งฮอลล์ต่างก็จับจ้องมาที่เขา
มีทั้งการเยาะเย้ย ความดูแคลน รวมถึงความสมน้ำหน้าและอารมณ์ความรู้สึกอื่น ๆ อีกมากมาย
“ฉันรอที่จะดูอยู่ว่านายจะขายหน้ายังไง”