กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 132 ปีนั้นที่ผ่านพ้น
“ปีนั้นอันแสนรีบร้อนที่เรา
เราต่างพูดคำลากันไปกี่หน
หลังจากบอกลาแล้วยังคงยื้อเวลา
น่าเสียดายที่ใครบ้าง
จะไม่เคยรักโดยไม่ใช่การ
ถกเถียงด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันท่วมท้น……”
ทันทีที่เสียงร้องดังขึ้น บรรยากาศแสนเศร้าสร้อยระลอกหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ ทุกคนที่ได้ยินท่อนนี้ต่างรู้สึกหายใจติดขัดโดยไม่รู้ตัว ใจรู้สึกอึดอัดจนเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก
แต่เพลงก็ยังต้องฟังต่อ
ชั่วขณะนั้นทั้งสนามเงียบกริบ เหลือเพียงเสียงดนตรีและเสียงร้อง