กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 89 ความเงียบงัน การยอมรับเธอและเขา
“ฮือ ๆ พอพี่ชายเฉียวโหยวเอ่ยปากร้อง น้ำตาฉันก็ไหลออกมาเลย”
“มีแค่เฉียวโหยวเท่านั้นที่ร้องได้อารมณ์ขนาดนี้ เพลงแบบนี้แหละถึงจะเรียกว่าเพลงโศกซึ้ง”
“ทุกประโยคไม่ได้พูดถึงการจากลา แต่ทุกประโยคกลับสื่อถึงการจากลาทั้งสิ้น เฉียวโหยวสุดยอดไปเลย”
……
ในวินาทีนี้ ไม่ใช่แค่ชาวเน็ตเท่านั้น แม้แต่ผู้ชมทุกคนในสถานที่จัดงานต่างก็ตกอยู่ในภวังค์เช่นกัน
ซ่งเหวยมองดูเฉียวโหยวแล้วพยักหน้ากล่าว “เฉียวโหยวพัฒนาขึ้นมากเมื่อเทียบกับสองรอบก่อน”
ซือถูปิงกล่าวเห็นด้วย “ไม่ว่าจะเป็นทักษะการร้องหรือการถ่ายทอดอารมณ์ เพลงนี้อาจกลายเป็นจุดสูงสุดของเฉียวโหยวในช่วงปีหลัง ๆ นี้เลยก็ได้”