ตอนที่ 84 อยู่ยุคเดียวกับฉัน แกยังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแหงนมองแผ่นหลังของฉันด้วยซ้ำ

ตอนที่ 84 อยู่ยุคเดียวกับฉัน แกยังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแหงนมองแผ่นหลังของฉันด้วยซ้ำ

“รางวัลร้อยบุปผาดนตรีเหรอ?”

ภายในห้อง เฉินอันถามด้วยความสงสัย

ลั่วซืออวี่พยักหน้า เธอหยิบจดหมายเชิญขึ้นมาดูเนื้อหาข้างในอย่างอยากรู้อยากเห็นแล้วกล่าวว่า “รางวัลนี้เป็นหนึ่งในรางวัลระดับเลิศล้ำที่สุดของวงการดนตรีในประเทศ ต่อให้ไม่ได้รางวัล แค่ได้รับการเสนอชื่อก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว”

หลังจากฟังเกี่ยวกับกฎระเบียบของรางวัลร้อยบุปผา เฉินอันก็เข้าใจในทันที

ตอนนี้จะยังไม่บอกคุณว่าได้รับรางวัลหรือไม่ การประกาศรางวัลจะเกิดขึ้นในสถานที่จริงเท่านั้น โดยพิธีกรจะประกาศต่อหน้าทุกคน

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินอันก็เริ่มมีความสนใจขึ้นมาเล็กน้อย