บทที่ 352 สนามอารมณ์เหรอ? เหอะ เป็นไปไม่ได้หรอกนะ

บทที่ 352 สนามอารมณ์เหรอ? เหอะ เป็นไปไม่ได้หรอกนะ

"ทำอะไรน่ะเหรอ?"

"นี่ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ?"

เจียงหนานกลอกตามองบนใส่ไป๋เฟิง "ไม่เห็นหรือไงว่าพวกเรากำลังคาเบะด้งกันอยู่ ทำเป็นตื่นตูมไปได้"

"ให้ตายสิ กล้าดียังไงเนี่ย!"

ไป๋เฟิงของขึ้นทันควัน "กล้ามาเอาเปรียบลูกสาวฉัน แถมยังพูดจาหน้าด้านๆ อีก ดูซิว่าฉันจะไม่ตีแกให้ตาย!"

สิ้นเสียง

ไป๋เฟิงไม่รู้ไปลากไม้เบสบอลมาจากไหน กำลังจะพุ่งเข้าใส่เจียงหนาน แต่เจียงหงเสวี่ยกลับรีบเข้ามาขวางไว้ทันที พลางเอ่ยถามว่า "คุณจะไปตีลูกเขยฉันทำไม เดี๋ยวเถอะ คิดจะก่อกบฏหรือไง"

"เอ่อ..."

ไป๋เฟิงชะงักฝีเท้าลงทันที พลางทำหน้าตาน้อยอกน้อยใจ "คุณภรรยา เจ้าเด็กเวรนี่มันกำลังแทะผักกาดขาวบ้านเราอยู่นะ"