บทที่ 220 เชี่ยเอ๊ย นี่ฉันโดนต้มจนเปื่อยเลยเหรอเนี่ย?

บทที่ 220 เชี่ยเอ๊ย นี่ฉันโดนต้มจนเปื่อยเลยเหรอเนี่ย?

พูดจบ

ไป๋อิงอิงก็หมุนตัวเดินขึ้นตึกไป

มีเพียงเส้นผมสองเส้นที่ปลิวร่วงหล่นลงมาตามสายลม

หากเจียงหนานยังอยู่ตรงนี้ และได้ตรวจดูอย่างละเอียด

เขาก็คงจะพบว่า สีสันและความยาวของเส้นผมสองเส้นนี้ ดูเหมือนจะเหมือนกับเส้นผมบนตัวเขาก่อนหน้านี้ไม่มีผิดเพี้ยนเลยไม่ใช่เหรอ?

ขณะเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง เจียงหนานที่เพิ่งเดินกลับมาถึงใต้ตึกสี่ โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น เขาจึงกดรับสาย

"ฮัลโหล เจ้าลูกชาย แกกลับมาถึงหรือยัง?"

"พ่อ กลับมาแล้วครับ ถึงข้างล่างตึกแล้ว"