บทที่ 204 ปลดล็อกรางวัลสุ่มครั้งแรก

บทที่ 204 ปลดล็อกรางวัลสุ่มครั้งแรก

"คือว่า..."

"ที่บ้านฉันก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ!"

"ก็แค่พ่อแม่ฉันทำธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ นายมองว่าพวกเขาเป็นคนเก็บค่าเช่าบ้านธรรมดาๆ ก็พอ เงินทองมากมายอะไรขนาดนั้นไม่มีหรอก"

ไป๋อิงอิงพยายามอธิบายแบบแถๆ ทว่าในแววตากลับฉายความลนลานวูบหนึ่งอย่างแนบเนียน

"ธุรกิจเล็กๆ?"

"คนเก็บค่าเช่าธรรมดา?"

"เชื่อก็บ้าแล้ว!"

เจียงหนานกลอกตาบนใส่เธอทันที

คิดว่าเขาเป็นคนโง่หรือไงกัน?