บทที่ 166 ไม่ ฉันไม่เอาคะแนนเต็มแบบนี้ ให้ตายก็ไม่เอา

บทที่ 166 ไม่ ฉันไม่เอาคะแนนเต็มแบบนี้ ให้ตายก็ไม่เอา

ฟางกั๋วผิงตกตะลึงไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

ต้องรู้ก่อนว่าโจทย์ข้อสุดท้ายข้อยักษ์นี้เป็นข้อที่เขาออกแล้วพึงพอใจที่สุด มีกับดักซ่อนอยู่นับไม่ถ้วน หากไม่เข้าใจโจทย์อย่างถ่องแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แค่จะหาทางเริ่มต้นยังเป็นไปไม่ได้เลย

ต่อให้จับทางเริ่มต้นได้ แต่ถ้าเลินเล่อเพียงนิดเดียว ก็จะตอบไปคนละทิศคนละทางและผิดอย่างไม่ต้องสงสัย

เขามั่นใจว่าโจทย์ข้อนี้สามารถคว่ำนักเรียนได้ถึง 99.99% ต่อให้นักเรียนมัธยมปลายกลุ่มนี้จะมีฝีมือสูงส่งแค่ไหน เต็มกลืนได้คะแนนกระบวนการคิดสักครึ่งหนึ่งก็ถือว่าเก่งแล้ว

ส่วนเรื่องคะแนนเต็มนั้น เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดมาก่อน

และเพราะเหตุนี้เอง

เขาถึงได้มั่นอกมั่นใจเต็มเปี่ยม

เจียงหนานยโสโอหังนักไม่ใช่เหรอ?

คราวนี้แหละ...