บทที่ 154 นายเป็นอัจฉริยะ ฉันเป็นพวกเรียนห่วย สู้ไม่ไหวหรอก

บทที่ 154 นายเป็นอัจฉริยะ ฉันเป็นพวกเรียนห่วย สู้ไม่ไหวหรอก

"เจียงหนาน นาย..."

ได้ยินเช่นนั้น หลิวฝานก็โกรธจนแทบกระอักเลือด

เพราะผลการเรียนที่โดดเด่นและครองอันดับหนึ่งของเจียงเฉิงติดต่อกันถึงสามปี ทำให้เขาได้รับการยกย่องเชิดชูจากคนรอบข้างจนถึงขีดสุด

ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหน เขาก็คือลูกบ้านอื่นในปากของคนอื่นเสมอ เป็นสุดยอดเทพเรียนที่ยอดเยี่ยมที่สุด

แม้กระทั่งคุณครูที่โรงเรียนหรือครูใหญ่ ต่างก็ต้องพูดจากับเขาอย่างอ่อนโยน ไม่เคยมีคำตำหนิเลยแม้แต่น้อย

เคยมีครั้งไหนบ้างที่โดนตอกกลับหน้าหงายขนาดนี้?

ครั้งแรก

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาอย่างแท้จริง

โดนเจียงหนานดูถูกเหยียดหยามจนแทบไม่เหลือชิ้นดี